Skip to main content

Posts

உயிர்த்தல்

நாம் வாழ்வோம் மகிழ்ச்சியாக வாழ்வோம் வேறுபாடுகள் இருக்கத்தான் செய்யும் சண்டையிடுவோம் பிணக்குக் கொள்வோம் கெஞ்சுவோம் உடனே ஒன்றுக் கூடுவோம் மதிப்போம் கொஞ்சுவோம் முத்தமிடுவோம் அணைத்துக் கொள்வோம் உடலின் புதிர்களை ஒன்றாக ஆராய்வோம் நான் நானாகவே இருக்கிறேன் நீ நீயாகவே இரு ஆனால் நாம் நாமாக இருப்போம் வாழ்த்தலுக்கும் உயிர்த்தலுக்கும் காதலே அடிப்படை காதலிப்போம் வாழ்தலின் சுகத்தை அனுபவிப்போம் தீரா பயணத்தின் பாதையைக் கூட்டாக கண்டடைவோம் கார்த்திக் பிரகாசம்...

குடை

மழையில் உங்களை நனைந்திடாமல் காத்ததற்காய் நெஞ்சையும் நிறத்தையும் நீர்த்திடும் சுட்டெரிக்கும் வெயிலில் என்னை விரித்து வைத்து பலியாக்குகின்றீர்கள் பாவம் செய்...

சின்னச் சின்னக் கொலைகள்

அடுத்தமுறை எங்கேயாவது பார்க்க நேர்ந்தால் தயைக் கூர்ந்து என்னைக் கண்டதுண்டமாக வெட்டி வீசிவிடுங்கள் மனைவியோடோ காதலியோடோ அலைபேசியில் அன்பை முத்தங்களாகவும் காதலை இதயங்களாகவும் நீங்கள் பறக்கவிட்டுக் கொண்டிருக்கையில் நான் உங்களுக்குத் தெரியாமல் அதை நோட்டமிட்டவாறு இருந்திருக்கிறேன் நீங்கள் தவறவிட்ட ரூபாய்த் தாள்களை உங்களிடம் சொல்லாமல் யாரும் கவனித்திடாத வேளையில் அதனை என் சட்டைப் பைக்குள் அமுக்கிவிட்டு கமுக்கமாக வந்திருக்கிறேன் பணம் எடுக்க ஏடிஎம் வாசல் வரிசையில் நிற்கையில் உங்கள் கடவு எண்ணைக் கவனிக்காதவனைப் போல் நான் நடித்துத் தான் கொண்டிருந்தேன் அந்த நடைபாதையிலும் நின்ற இடத்திலும் நீங்கள் முகம் சுளிக்கும்படி எச்சிலைக் காறித் துப்பிவிட்டுத் திரும்பி பார்க்காமல் சென்றது நானே தான் வங்கியில் கடன்பட்டும் வட்டி கட்டியும் வாங்கி நிறுத்தியிருக்கும் உங்களது புதிய வாகனத்தில் ஆணியால் வரி வரியாய் இழுத்துவிட்டு அல்பச் சுகம் காணும் அடியனும் நானே தான் ஆடை விலகியிருப்பதை அறியாமல் வேலையில் நீங்கள் கவனமாக இருக்கையில் திடீரென யாரோ கவனிக்கும் பிரக்ஞை ஏற்பட்டு உடனே சரி செய்து சுற்றும்முற்றும் ஒருமுறை பார்த்துவிட...

கலவி

புணர்தல் மட்டுமல்ல உள்ளங்கை ஈரமாகக் கரங்களை இறுகக் கோர்த்திருத்தலும் கலவியிலேயே சேரும்...! கார்த்திக் பிரகாசம் ..

ஷர்மிளாவும் கலையரசியும்

யாராவது என்னைப் பார்த்து "எந்தப் பள்ளியில் படிக்கிற" என்றுக் கேட்டால், "மாநகராட்சி நடுநிலைப் பள்ளி" என்றுச் சொல்லுவேன். பின்பு அவர்கள், மாநகராட்சி நடுநிலைப் பள்ளியா..? அது எங்க இருக்கு.. "லாரி மார்க்கெட்டுகிட்ட காந்தி செல இருக்குல்ல".. அங்க. "ஓ.. அந்த ஓட்ட பள்ளிக்கூடமா.. ஏன்டா ஓட்ட பள்ளிக்கூடத்துல படிக்கிறேன்னு சொல்லவேண்டியது தானா. அதவிட்டுட்டு மாநகராட்சியாம் நடுநிலை பள்ளியாம்" ஓட்ட பள்ளிக்கூடம். அப்படித்தான் ஊரில் எல்லோரும் சொல்வார்கள். செவ்வாய் பேட்டை ரோட்டில் நேராகப் போனால் நடுவில் ஒரு லாரி மார்கெட் வரும். லாரி மார்க்கெட்டிலிருந்து சாலை மூன்றாகப் பிரியும். அதில் எந்தப் பக்கத்தை நோக்கி நடப்பது போல் காந்தி கையில் தடியோடு நிற்கிறாரோ அந்தச் சாலையில் நடந்தால் நூறு மீட்டரில் இடதுபுறத்தில் அரசுப் பள்ளிக்கான அத்தனை அடையாளங்களோடும் எங்கள் பள்ளி இருக்கும். அப்பாவைத் திட்டியவாறே விண்ணப்ப படிவம் நிரப்பி, கட்டணமாக இருபத்தி ஐந்து ரூபாய் செலுத்தி அந்தப் பள்ளியில் இரண்டாம் வகுப்பில் அம்மா என்னைச் சேர்த்துவிட்டதை நினைவுக் கறைகள் இன்னும் ஞாபகம் வைத்துள்ளன. அப்...

நான் காதலிக்கப்படுகிறேன்

பேரன்பே உருவாய் பிறந்திட்ட பெண்ணினால் காதலிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறேன் நான் காதலிக்கப்படுகிறேன் என்ன ஒரு உணர்வு இருக்கும் இரு விழிகளோடு இன்னொன்று இணைந்தது போல பறக்கவில்லை காதல் பாடல்களுக்குக் குதிக்கவில்லை மாறாக இயல்புநிலையில்தான் இருக்கிறேன் எதார்த்தமாகவே இதயம் துடிக்கிறது நிம்மதியைச் சுவாசிக்கத் தந்து நிம்மதியாய் சுவாசிக்க வைக்கிறது வேதனையை வெளியேற்றுகிறது மகிழ்ச்சியாய் வியர்க்கிறது காதலிக்கப்படும் மனித ஆத்மா இப்படித்தான் இருக்குமா.? அவள் பெண்தான் தேவதை அல்ல ஒருவேளை தேவதையாகக் கூட இருக்கலாம் ஆனால் என்னைக் காதலிப்பதனால் அவள் தேவதையாகிவிடவில்லை தேவதையாக இருப்பதனாலேயே அவள் என்னைக் காதலிக்கிறாள் நான் காதலிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறேன் கார்த்திக் பிரகாசம்...

டிரைவர்

முன்னே செல்லும் வாகனத்தின் பின்புறம் இப்படி எழுதியிருந்தது பெண் தேடும் போது கேவலமாகவும் ஆம்புலன்சில் போகும் போது கடவுளாகவும் தெரிபவன் டிரைவர் பின்னிருந்த வாகனத்தின் ஓட்டுநர் படித்து சில நிமிடங்கள் சிந்தனையில் ஆழ்ந்துவிட்டு கண்களைக் கவிழ்த்து விரிய விரும்பா இதழ்களை மேலாகக் குவித்து இடதுபுறமாக இழுத்து இறுதியில் இதழ்களை இயல்பாக்கினார் புன்னகையின் போர்வையில் என்னவென்று சொல்லமுடியாத ஏதோவொன்று இதழ்களின் ஓரத்தில் வழிந்தது அதன் மறைவில் இருவரும் முகம் தெரியாத நண்பர்களாகியிருந்தனர். கார்த்திக் பிரகாசம்...